Archive

Archive for March, 2010

Kris Aquino-Yap


Ms. Kris Aquino-Yap with Mayor Jesse Robredo, husband James Yap and members of the Liberal Party during the motorcade at major city streets last March 27.
Categories: General Tags:

Commencement Speaker


Ms. Kris Aquino-Yap with graduates of the University of Nueva Caceres.
Categories: General Tags:

Kris Aquino-Yap


Movie/TV royalty Ms. Kris Aquino-Yap entertaining thousands of Nagueños during her short stint here last March 27, 2010.
Categories: General Tags:

Movie-lent

March 31st, 2010 No comments

Most people would opt for beach or pool over the weekend; as holy week been converted to family and friendly bonding sans reflection for most Christians nowadays.  For home bodied sofa spud with no extra resources DVDs, adult swim and cable movies are good enough.  Epic old films such as the Ten Commandments, Ben-Hur, King of Kings, El Cid, The Greatest Story Ever Told, Jesus of Nazareth are perhaps all-time favorites during Lent.  I suggest take a break from classic old films; I would recommend fresh substitutes from our friendly piratas:

Holy Wednesday – Murder in the First (1995)
Story of a petty criminal (Kevin Bacon) his unjust suffering from the justice system co-starring Christian Slater as a young law graduate James Stamphill who represented Henry Young in his case against Alcatraz.

Maundy Thursday – The Stoning of Soraya M. (2008)
The opening quote lucidly tells about the film “Don’t act like the hypocrite, who thinks he can conceal his wiles while loudly quoting the Koran.” A haunting drama film set in an Iranian village where a dedicated brave young wife (Mozhan Marnó) was falsely accused of adultery by his scheming evil husband.  Tied, buried waist deep and stoned to death by the villagers and the exposure of inhumanity under the Sharia Law.

Good Friday – The Passion of Christ (2003)
The controversial Mel Gibson’s depiction of Jesus Christ’s last hours on earth, from his arrest, trial, torture, crucifixion and resurrection more common to Christians as The Passion.  Most of us have seen this and it’s worth an encore.  Christ’s (Jim Caviezel) suffering alone is enough to give you a head thump.

Black Saturday – Apocalypto (2006)
Another Mel Gibson triumph. Apocalypto is the journey of a Mesoamerican tribesman Jaguar Paw (Rudy Youngblood) escape from being a human sacrifice during the fall of Mayan civilization and the rescue of his family.

Easter Sunday – Something the Lord Made (2004)
Feel good movie made for TV/Cable a biopic of Vivien Thomas (Mos Def) and his complex relationship with a white surgeon Alfred Blalock (Alan Rickman) in their search for the cure of the Blue Baby Syndrome.  AFI’s best TV movie of 2004 is worth your time on Easter.


Filed under: Cine Tagged: DVD
Categories: Blogs, Personal Tags:

Sponsor


Owner Tess Coulson with husband, Liza Bridal was one of the principal sponsors of the mass wedding held at Calauag, Naga City last March 4, 2010.
Categories: General Tags:

Mass Wedding


March 4, 2010 mass wedding
Categories: General Tags:

Mass Wedding


March 4, 2010 mass wedding at Calauag, Naga City
Categories: General Tags:

15K Hits

March 30th, 2010 No comments

After 37 (long) months …. finally.  I just can’t quit even with such nonsense.


Filed under: Drama King Tagged: Photoshop
Categories: Blogs, Personal Tags:

What Party? Where’s the Party at?!

March 30th, 2010 No comments






































Suffice it to say that when a Partylist's name is bearing Kakusa (Kapatiran ng mga Nakulong na Walang Sala) or worse Pacyaw (Pilipino Association for Country - Urban - Poor Youth Achievement and Welfare), it is going all out on name recall.

Nothing amuses more than the diskarte of the Pinoy. With airtime in tv of Manny Villar's ad reaching its limit, he has to resort to doing pa-extra in his VP's ads, his senatoriables' ads, and even a party list which is glaringly using the same jingle and the same children.

What caught my attention recently is the use of the PBA. Wittingly, the men behind the PBA party list has used the more popular sport and league in the country to advance their campaign. And to put it further is the face of Manny Pacquiao to banner the drive (too bad Pacyaw was beaten to it!). These are the kinds of moves that can make you just shake your head and smile. While it can be argued that the sports program of the country is marginalized it cannot be wholly generalized that athletes are in the same boat. Oh well, leave it to the Pinoys to weave a talentadong strategy.

Were not even yet talking about Ladlad. Yes I would not have to explain what is it for. Its Ricky Martin recently in a nutshell. See that's what in a name. Names can draw perceptions, induce pre-first impressions and generate votes. No doubt Ladlad and PBA will be allocated our precious pork barrel funds in the coming months just because of the name.

As Eddie Murphy says it in his movie A Distinguished Gentleman - "It's the name you know, the name you can trust!"
Categories: General Tags:

Ayúno

March 29th, 2010 No comments

SA REHIYON NA INI nin mga rito asin simbahan, an Semana Santa sarong panahon nin pagtuninong. Orog na sa mga banwaan na daing gayo nariribaraw kan maribok na parakpaták nin mga traysikel asin ruab nin nag-iirinotan na mga sasakyan, an semanang ini panahon nin pagtenir sa mga harong-harong, signos nin nakatùdan na pag-ontok na may kaibahan pamibi asin paghorop-hórop. Para sa mga henerasyon na naábot pa an saindang mga kagugurángan, natukduan pa sinda kan mga gawê-gawè tuyong naabot an panahon na ini. Sa kinaban kan mga Katoliko asin iba pang mga pagtubod na nag-roromdom kan pagsakit asin pagkagadan kan Kagurangnan, an Semana Santa panahon man nin pagsakripisyo, asin saro na digdi an pag-ayuno o paglihis nin pagkakan minsan an iba minapili na sanáng dai magkakan nin karne sosog sa tradisyon kan mga Hudeo kaidtong daan na panahon.

Sa sarong inkulturadong nasyon na arog kan Pilipinas, an mga Katolikong agi-agi nabubuhay sa mga paagi kan katutubong sosyudad kaini. Dai ta man ini pinagririrongan. An pag-awit ngani kan Mahal na Pasyon nakaugat man sa daan na ritwal kan mga Pilipino bago pa mag-abot an mga Espanyol. Sa lado nin pagnamit, na ipinapahiling naman kan manlaen-laen na rito nin pagpapasalamat na minána ta sa mga suánoy na lahi, igwa ako nin pagtubod na natura tang mga Pilipino an mahimo an satong pakikipagsarô sa Kagurangnan—Gugurang, Kabunian, Bathala, o ano pa man na ngaran kan satong Dios—sa paagi nin pagkakan.

Kun karakter kan pagtubod an pagiging ‘personal alagad pangkagabsan,’ dai ako mangalas kun an màwot tang eksperiyensiyang relihiyoso mahimo ta sa sarabay na pagkonsumo sa mga pagkakan na linutò nin may pagkamoot sa mga kusina kan satong mga harong. Garo baga: “salamat sa Dios sa masiram na ginutaan na manok na may tapayas asin kalunggay!” Siring man na dai pagpugulan an pagluha kun mahiling ta an lawog kan Kagurangnan pagbukas ta kan patos na petsay sa sinanglay na tilapyang linutò sa lipotok na guta, kumpleto nin rekado—tinadtad na sibulyas, giniriris na kamatis, pinong làya, gurút-gurót na bawang, asin iba pa. Dai ako nagsusuba. Huli ta sa kalangkawan nin sarong eksperyensiya nin pagranga asin pagkangalas—sublimity!—na sa kadakol na panahon minaturò an satong mga luha, naroromdoman ta man an kamurawayan kan Kagurangnan, an saiyang pagtaó, an saiyang pagkamoot. Mina-ontok an kinaban sa pagtírig, minatenir na saná kita sa eksperiyensiya sagkod maabot ta an sarong momentong siring sa epipanya, siring sa bilog na pagkamidbid sa Dios. Mapapahangos na saná kita asin ma-usar nin halipot na pag-omaw.

Dai ko man katuyuhan na magin erehe asin balgahon an katukduan kan Simbahan dapit sa mga sakripisyong maninigong gibohon sa pagromdom sa pagsakit kan Kagurangnan. Sa panahon na sinusurat ko ini, dinuduridot saná kan sakong isip an posibilidad, posibilidad na minsan nangyayari sa samong harong. Minsan sa aldaw na kaipuhan mag-ayúno, nakakabungkal ako nin masiram na pinakrong batag o ginutaan na dilis na pinahìbog nin kadakol na kamatis o pinaltak na mais o mahamis-hamis na ginutaan na balaw na pinasakrot dikit nin kininit na kurakding. Ano ta dai magtingkalag sa langit asin magrokyaw, magpasalamat sa balaog na inakò?!

Dai ko man katuyuhan na tawan nin lehitimong dahilan (o palusót) an puwedeng hilingon man nanggad na pagkapaslo saná. Tibaad nahihiling ko sanáng an pag-kakan puwede man na gawè nin pagpamìbi, paghorop-horop, pag-agi sa eksperyensiya nin Mahal na Dios, pagpasalamat, asin kadakol pang ibang agi-agì nin karahayan kun mamàwoton ta saná man sa satong mga puso, odok sa boot asin bakong sagin-ságin.

Siring sa gabos na Katoliko sa kinaban, nakikisumaro ako sa mamundong pagbakho sa Kagurangnan na nag-atang kan saiyang sadiri tanganing matubos kita sa kaoripnan. Rinoromdom ko an saiyang makuring pagsakit, an labi-labing kulog na saiyang namate, an saiyang pagdusay duman sa Krus. Sa likod kan mga kadikloman na ini, hararom na nakatanom sa sakong daghan an dai-masukol, dai-marurip, daing kabaing niyang pagkamoot. Huli ta sa likod man kan mga pagkakasalà, takot, pagtios, pagsakot, problema, asin mga kakundian ko asin kan kinàban, minahangos ako nin preskong duros, inaaling ako kan mga aking nagdadara-dalagán sa samong natad, nakakahimo ako nin mga magagayon na ladawan, napapaluhâ ako sa mahamis na musika, napápanô ako sa pagsirang asin pagsulnop kan saldang, nangangalas ako sa mekanismo kan pagmatá sa pagka-aga asin pagturog sa banggi; kaiba na sa gabos na ini an masisiram na pagkakan kun sain an Kagurangnan yaon man.

Maogma an sakuyang Dios.
Categories: Blogs, Personal Tags:

Ayúno

March 29th, 2010 1 comment
SA REHIYON NA INI nin mga rito asin simbahan, an Semana Santa sarong panahon nin pagtuninong. Orog na sa mga banwaan na daing gayo nariribaraw kan maribok na parakpaták nin mga traysikel asin ruab nin nag-iirinotan na mga sasakyan, an semanang ini panahon nin pagtenir sa mga harong-harong, signos nin nakatùdan na pag-ontok na may kaibahan pamibi asin paghorop-hórop. Para sa mga henerasyon na naábot pa an saindang mga kagugurángan, natukduan pa sinda kan mga gawê-gawè tuyong naabot an panahon na ini. Sa kinaban kan mga Katoliko asin iba pang mga pagtubod na nag-roromdom kan pagsakit asin pagkagadan kan Kagurangnan, an Semana Santa panahon man nin pagsakripisyo, asin saro na digdi an pag-ayuno o paglihis nin pagkakan minsan an iba minapili na sanáng dai magkakan nin karne sosog sa tradisyon kan mga Hudeo kaidtong daan na panahon.
Sa sarong inkulturadong nasyon na arog kan Pilipinas, an mga Katolikong agi-agi nabubuhay sa mga paagi kan katutubong sosyudad kaini. Dai ta man ini pinagririrongan. An pag-awit ngani kan Mahal na Pasyon nakaugat man sa daan na ritwal kan mga Pilipino bago pa mag-abot an mga Espanyol. Sa lado nin pagnamit, na ipinapahiling naman kan manlaen-laen na rito nin pagpapasalamat na minána ta sa mga suánoy na lahi, igwa ako nin pagtubod na natura tang mga Pilipino an mahimo an satong pakikipagsarô sa Kagurangnan—Gugurang, Kabunian, Bathala, o ano pa man na ngaran kan satong Dios—sa paagi nin pagkakan.
Kun karakter kan pagtubod an pagiging ‘personal alagad pangkagabsan,’ dai ako mangalas kun an màwot tang eksperiyensiyang relihiyoso mahimo ta sa sarabay na pagkonsumo sa mga pagkakan na linutò nin may pagkamoot sa mga kusina kan satong mga harong. Garo baga: “salamat sa Dios sa masiram na ginutaan na manok na may tapayas asin kalunggay!” Siring man na dai pagpugulan an pagluha kun mahiling ta an lawog kan Kagurangnan pagbukas ta kan patos na petsay sa sinanglay na tilapyang linutò sa lipotok na guta, kumpleto nin rekado—tinadtad na sibulyas, giniriris na kamatis, pinong làya, gurút-gurót na bawang, asin iba pa. Dai ako nagsusuba. Huli ta sa kalangkawan nin sarong eksperyensiya nin pagranga asin pagkangalas—sublimity!—na sa kadakol na panahon minaturò an satong mga luha, naroromdoman ta man an kamurawayan kan Kagurangnan, an saiyang pagtaó, an saiyang pagkamoot. Mina-ontok an kinaban sa pagtírig, minatenir na saná kita sa eksperiyensiya sagkod maabot ta an sarong momentong siring sa epipanya, siring sa bilog na pagkamidbid sa Dios. Mapapahangos na saná kita asin ma-usar nin halipot na pag-omaw.
Dai ko man katuyuhan na magin erehe asin balgahon an katukduan kan Simbahan dapit sa mga sakripisyong maninigong gibohon sa pagromdom sa pagsakit kan Kagurangnan. Sa panahon na sinusurat ko ini, dinuduridot saná kan sakong isip an posibilidad, posibilidad na minsan nangyayari sa samong harong. Minsan sa aldaw na kaipuhan mag-ayúno, nakakabungkal ako nin masiram na pinakrong batag o ginutaan na dilis na pinahìbog nin kadakol na kamatis o pinaltak na mais o mahamis-hamis na ginutaan na balaw na pinasakrot dikit nin kininit na kurakding. Ano ta dai magtingkalag sa langit asin magrokyaw, magpasalamat sa balaog na inakò?!
Dai ko man katuyuhan na tawan nin lehitimong dahilan (o palusót) an puwedeng hilingon man nanggad na pagkapaslo saná. Tibaad nahihiling ko sanáng an pag-kakan puwede man na gawè nin pagpamìbi, paghorop-horop, pag-agi sa eksperyensiya nin Mahal na Dios, pagpasalamat, asin kadakol pang ibang agi-agì nin karahayan kun mamàwoton ta saná man sa satong mga puso, odok sa boot asin bakong sagin-ságin.
Siring sa gabos na Katoliko sa kinaban, nakikisumaro ako sa mamundong pagbakho sa Kagurangnan na nag-atang kan saiyang sadiri tanganing matubos kita sa kaoripnan. Rinoromdom ko an saiyang makuring pagsakit, an labi-labing kulog na saiyang namate, an saiyang pagdusay duman sa Krus. Sa likod kan mga kadikloman na ini, hararom na nakatanom sa sakong daghan an dai-masukol, dai-marurip, daing kabaing niyang pagkamoot. Huli ta sa likod man kan mga pagkakasalà, takot, pagtios, pagsakot, problema, asin mga kakundian ko asin kan kinàban, minahangos ako nin preskong duros, inaaling ako kan mga aking nagdadara-dalagán sa samong natad, nakakahimo ako nin mga magagayon na ladawan, napapaluhâ ako sa mahamis na musika, napápanô ako sa pagsirang asin pagsulnop kan saldang, nangangalas ako sa mekanismo kan pagmatá sa pagka-aga asin pagturog sa banggi; kaiba na sa gabos na ini an masisiram na pagkakan kun sain an Kagurangnan yaon man.
Maogma an sakuyang Dios.
Categories: Blogs, Personal Tags:

Shutter Island

March 29th, 2010 No comments
This is a case where art weighs more than the story.
A thriller as advertised, Shutter Island helmed by arguably the greatest living director Martin Scorsese is the story on two federal agents investigating an escaped prisoner/patient in Shutter Island, an isolated hospital/prison for the insane with criminal record.

The fourth collaboration with Scorsese and Leo di Caprio brings a lot of promise with a film presumably organized as a puzzle. During the length of the movie, viewers will continually be guessing if everything is a game, or if the protagonist is really insane, or if the facility is indeed as dark as advertised.

With a riveting plot, this movie takes off. From the moment the marshals arrive at Shutter Island's gates, the camera work, focusing on the details and the full shots of the island coupled with the eerie soundtrack can give you the feel of isolation, paranoia and fear. This is the movie's strength - the power to engage the viewers and involve them with the maze of Shutter Island. This coupled with the fact that di Caprio plays the part of the paranoid to perfection makes the movie worthwhile.

In general, the dark undertone of the movie and the route of making it feel like an "old" film has successfully created a movie that has the feel of suspense and thrill. While the plot twists may be predictable to the trained moviegoer, the shock and shudder that the last scenes depict delivers well in explaining the whys and hows of the movie.

One movie you would regret shutting your eye to.
Categories: General Tags:

Sharing GMA’s headache..again.

March 28th, 2010 No comments

While I thought I escaped the political machinery centered in Manila, I was unpleasantly surprised to see a cavalry of orange line up Magsaysay.
Last time it was Pili, now it's Naga. Imagine getting stuck on traffic for almost two hours - on what would normally be a 10 minute ride.
Granted that Bicol is up for grabs - none of the presidential candidates can claim oragon blood; except for the flimsiest, most creative definition that Jamby has - it's no surprise that candidates are coming here.
It's a pity Noynoy, snubbed the UNC graduation yesterday - Kris Aquino as commencement speaker, that's umm... interesting. Noynoy should do more.
Even if his local candidates win, Villar is likely to lose Bicol - it's quite late to pull in the crowds. The scandal thrown against him coupled with the turncoats he calls his allies are as real as his promise to eradicate poverty.
Nonetheless, kudos to him for trying. GMA knows she has lost the trust of the Filipinos; Villar should know it's just as a lost cause when he does not believe in the people he prays to believe in him.
Bicol is going to be a split vote.
Categories: General Tags:

Photo Pro UK Mag Feature

March 25th, 2010 No comments

PHOTO PRO UNITED KINGDOM / FEBRUARY 2010 ISSUE

WORDS > Kat Williams / PICTURES > mangoRED

.

Being based on a remote side of the globe, blogging extends our work to a wider and global audience, “ says Ryan and Randall. “it is the easiest and quickest way to promote our work to the world. For quite a time now, clients have asked, “Where’s your studio?

.

The studio is anywhere we make it. The world is our studio. Our blog is our studio, our gallery. This is where our pieces are shown for the world to see

.

Much love to Kat Williams of RockNRollbride for this famazing feature. High five!

Categories: Blogs, Personal, Pictures Tags:

05042008(001)

March 24th, 2010 No comments

geopielle posted a photo:

05042008(001)

Categories: Flickr, Multimedia, Pictures Tags: